“ประชากรของเราลืมเราเสียแล้ว” (เยเรมีย์ 18:15)
การลืมใครสักคนคือการดูหมิ่นที่เลวร้ายที่สุดที่เราสามารถกระทำได้ และถึงกระนั้น นี่คือสิ่งที่พระเจ้าตรัสเกี่ยวกับเราว่า “ประชากรของเราลืมเราเสียแล้ว” ลองคิดดูให้ดี: เราอาจต่อต้านใครบางคน ทำร้ายเขา เพิกเฉยต่อเขา แต่จะลืมเขาได้หรือ? นั่นคือจุดต่ำสุดของชีวิต และถึงอย่างนั้น เราก็ทำเช่นนี้กับองค์พระผู้เป็นเจ้า เราลืมพระคุณของพระองค์ ดำเนินชีวิตเหมือนกับว่าพระองค์ไม่มีอยู่จริง เหมือนกับว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว นี่เป็นอันตรายที่แท้จริง เพราะการลืมไม่ได้เกิดขึ้นในทันที—แต่มันค่อย ๆ เกิดขึ้น เมื่อเราเลิกระวังตัว เมื่อเราผ่อนคลายและปล่อยตัวไปตามกระแสชีวิต
แล้วเราจะหนีจากหายนะนี้ได้อย่างไร? คำตอบนั้นเรียบง่ายแต่ต้องลงมือทำ: “จงระวังตัวของเจ้าเอง!” การตื่นตัวคือการจับตาดูถนน มือจับพวงมาลัย รู้ว่าคุณกำลังจะไปที่ไหน ไม่ใช่ว่าเราตั้งใจจะลืมพระเจ้า แต่เรากลับละเลยจนค่อย ๆ ห่างไกลไป จนพระองค์กลายเป็นเพียงความทรงจำที่เลือนราง และนี่คือการป้องกันที่ทรงพลังต่อการลืมนี้: เชื่อฟังพระเจ้า เมื่อคุณตั้งใจแน่วแน่ที่จะดำเนินชีวิตตามพระวจนะของพระองค์ คุณจะอยู่ในที่ที่พระเจ้าเองทรงดูแลคุณ รับประกันว่าจะไม่มีการห่างเหิน
และนี่คือพระสัญญาที่ยิ่งใหญ่: สำหรับผู้ที่เชื่อฟังพระบัญญัติอันทรงฤทธิ์ของพระเจ้า การลืมจะไม่เกิดขึ้นเลย ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? เพราะความรับผิดชอบนี้ไม่ใช่ของคุณอีกต่อไป แต่เป็นของพระผู้สร้างผู้ไม่เคยล้มเหลว เมื่อคุณดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อฟัง พระเจ้าจะทรงรักษาคุณไว้ใกล้พระองค์ คอยจุดไฟแห่งความสัมพันธ์ให้ลุกโชนอยู่เสมอ ดังนั้น จงตัดสินใจวันนี้: หยุดใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมาย เลือกเชื่อฟัง และวางใจว่าพระเจ้าจะทรงยึดคุณไว้อย่างมั่นคง เพื่อคุณจะไม่ลืมพระองค์ และพระองค์จะไม่ทรงทอดทิ้งคุณ – ดัดแปลงจาก J. Jowett แล้วพบกันใหม่พรุ่งนี้ หากพระเจ้าทรงโปรด
อธิษฐานกับฉัน: พระเจ้าผู้ทรงรัก ข้าพเจ้ามักตกอยู่ในอันตรายแห่งการลืมพระองค์ ดำเนินชีวิตเหมือนกับว่าพระองค์ไม่มีอยู่จริง เหมือนกับว่าพระคุณของพระองค์ไม่เป็นความจริง ดูหมิ่นพระองค์ ดังที่พระวจนะของพระองค์กล่าวว่า “ประชากรของเราลืมเราเสียแล้ว” ข้าพเจ้าสารภาพว่าหลายครั้ง การลืมนี้ค่อย ๆ เข้ามา เมื่อข้าพเจ้าผ่อนคลายและปล่อยตัวไปตามกระแสชีวิต จนพระองค์กลายเป็นเพียงความทรงจำที่ห่างไกล
พระบิดาของข้าพเจ้า วันนี้ข้าพเจ้าขอพระคุณให้ข้าพเจ้าตื่นตัว ระวังตัวเอง เพื่อจะไม่ห่างไกลจากพระองค์และตกอยู่ในหายนะแห่งการลืมพระองค์ ขอทรงสอนข้าพเจ้าให้ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อฟังต่อพระบัญญัติอันน่าอัศจรรย์ของพระองค์ เพราะข้าพเจ้ารู้ว่านี่คือการป้องกันเดียวจากการห่างเหิน ข้าพเจ้าขอให้พระองค์ทรงนำข้าพเจ้าให้ตัดสินใจดำเนินชีวิตตามพระประสงค์ของพระองค์ วางใจว่าเมื่อข้าพเจ้าทำเช่นนั้น พระองค์เองจะทรงดูแลข้าพเจ้า รับประกันว่าความใกล้ชิดของเราจะไม่มีวันสูญหาย
โอ พระเจ้าผู้บริสุทธิ์ ข้าพเจ้าสรรเสริญและนมัสการพระองค์ที่ทรงสัญญาว่าสำหรับผู้ที่เชื่อฟังพระประสงค์ของพระองค์ การลืมจะไม่เกิดขึ้น เพราะพระองค์ผู้ไม่เคยล้มเหลวจะทรงรับผิดชอบในการรักษาเราให้อยู่ใกล้พระองค์ จุดไฟแห่งความสัมพันธ์ให้ลุกโชนอยู่เสมอ พระบุตรที่รักของพระองค์คือเจ้าชายและพระผู้ช่วยให้รอดนิรันดร์ของข้าพเจ้า พระบัญญัติอันทรงฤทธิ์ของพระองค์คือประภาคารที่นำข้าพเจ้ากลับสู่พระองค์ เป็นแสงสว่างที่ส่องความทรงจำของข้าพเจ้า พระบัญญัติของพระองค์คือเชือกที่ยึดข้าพเจ้าไว้อย่างมั่นคง เป็นบทเพลงที่ก้องอยู่ในจิตวิญญาณของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าอธิษฐานในพระนามอันล้ำค่าของพระเยซู เอเมน
